ജനസംഖ്യാ സ്ഫോടനമെന്ന വ്യാജഭീതിയും വരാനിരിക്കുന്ന ‘ ഡെമോഗ്രാഫിക് വിന്ററും ‘| സാബു ജോസ്

ജനസംഖ്യാ സ്ഫോടനമെന്ന വ്യാജഭീതിയും വരാനിരിക്കുന്ന ‘ ഡെമോഗ്രാഫിക് വിന്ററും ‘| സാബു ജോസ്

“ഇന്ത്യയിലെ ജനനനിരക്ക് ജനസംഖ്യാ സ്ഥിരത നിലനിർത്താൻ ആവശ്യമായ പരിധിയേക്കാൾ താഴേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു” — പ്രമുഖ ആഗോള വ്യവസായി ഇലോൺ മസ്കിന്റെ ഈ നിരീക്ഷണം കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി വലിയ ചർച്ചകൾക്കാണ് വഴിതുറന്നിരിക്കുന്നത്.

നവമാധ്യമങ്ങളിലും പൊതുവേദികളിലും ഇപ്പോഴും ‘ജനസംഖ്യാ സ്ഫോടനത്തെ’ക്കുറിച്ചുള്ള ഭീതികളും വ്യാജ പ്രചരണങ്ങളും സജീവമായിരിക്കെ, മസ്കിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ അനേകരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ, അന്താരാഷ്ട്ര ഏജൻസികളുടെയും ഭാരത സർക്കാരിന്റെയും ഏറ്റവും പുതിയ ഔദ്യോഗിക സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ പരിശോധിച്ചാൽ മസ്ക് പറഞ്ഞത് അക്ഷരംപ്രതി ശരിയാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടും.

നാം വിചാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ രാജ്യം ഒരു ‘ഡെമോഗ്രാഫിക് വിന്റർ’ അഥവാ ജനസംഖ്യാ ശോഷണത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണെന്നതാണ് പച്ചയായ യാഥാർത്ഥ്യം.

എന്താണ് റീപ്ലേസ്‌മെന്റ് ലെവൽ?

ഒരു രാജ്യം തങ്ങളുടെ നിലവിലുള്ള ജനസംഖ്യ കൃത്യമായി നിലനിർത്തണമെങ്കിൽ (കൂടുകയോ കുറയുകയോ ചെയ്യാതെ), ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ശരാശരി 2.1 കുട്ടികൾക്ക് ജന്മം നൽകണം. ഇതിനെയാണ് ശാസ്ത്രീയമായി ‘റീപ്ലേസ്‌മെന്റ് ലെവൽ ഫെർട്ടിലിറ്റി നിരക്ക്’ (TFR) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഈ നിരക്ക് 2.1-ൽ താഴെയായാൽ, ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആ രാജ്യത്തെ ജനസംഖ്യ കുറയാൻ തുടങ്ങും.
കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തര മന്ത്രാലയത്തിന് കീഴിലുള്ള രജിസ്ട്രാർ ജനറൽ ഓഫീസ് പുറത്തുവിട്ട ഏറ്റവും പുതിയ സാമ്പിൾ രജിസ്ട്രേഷൻ സിസ്റ്റം (SRS) സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം, ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ ഫെർട്ടിലിറ്റി നിരക്ക് (TFR) 1.9 ആയി കുറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. അതായത്, രാജ്യം ജനസംഖ്യാ സ്ഥിരതയ്ക്ക് ആവശ്യമായ പരിധിക്കും താഴെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പോപ്പുലേഷൻ ഫണ്ടിന്റെ (UNFPA) പുതിയ റിപ്പോർട്ടുകളും ഇത് ഔദ്യോഗികമായി ശരിവെക്കുന്നു.

മാറുന്ന ഇന്ത്യ: നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും
ഒരു കാലത്ത് വലിയ കുടുംബങ്ങൾ നയിച്ചിരുന്ന ഭാരതീയരുടെ ചിന്താഗതികളിൽ വലിയ മാറ്റമാണ് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്.

പുതിയ കണക്കുകൾ പ്രകാരം രാജ്യത്ത് നടക്കുന്ന ആകെ പ്രസവങ്ങളിൽ 66.4 ശതമാനവും കുടുംബത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ കുട്ടിയാണ്. രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയോടെ കുടുംബം പൂർണ്ണമെന്ന് കരുതുന്നവരാണ് ഭൂരിഭാഗവും.

മൂന്നാമതോ അതിനുമുകളിലോ കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകുന്ന നിരക്ക് വെറും 10.8 ശതമാനമായി കുത്തനെ കുറഞ്ഞു.
ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ കുട്ടികളുടെ എണ്ണത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നത് വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ് നഗരങ്ങളിലെയും ഗ്രാമങ്ങളിലെയും അന്തരം:

• ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങൾ: ഗ്രാമങ്ങളിലെ ശരാശരി ജനനനിരക്ക് 2.1 ആണ്. അതായത് ഗ്രാമങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനസംഖ്യാ സ്ഥിരതയുടെ കൃത്യമായ അതിരിലാണ്.
• നഗരപ്രദേശങ്ങൾ: നഗരങ്ങളിൽ ഇത് 1.5 ലേക്ക് താഴ്ന്നു കഴിഞ്ഞു. കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസച്ചെലവ്, ഉയർന്ന ജീവിതച്ചെലവ്, തൊഴിൽപരമായ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ എന്നിവയൊക്കെ ഇതിന് കാരണമാണ്.

സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ വൈരുദ്ധ്യം: കേരളം നേരിടുന്ന വലിയ പ്രതിസന്ധി

ദേശീയ ശരാശരി 1.9 ആണെങ്കിലും ഇന്ത്യയിലെ ഭൂരിഭാഗം സംസ്ഥാനങ്ങളും ഈ പരിധിക്കും വളരെ താഴെയാണ്.

പ്രദേശം / സംസ്ഥാനം	ഫെർട്ടിലിറ്റി നിരക്ക് (TFR)
ആവശ്യമായ നിരക്ക് (Replacement Threshold)	2.1
ഇന്ത്യ (ദേശീയ ശരാശരി)	1.9
ഡൽഹി	1.2
കേരളം	1.3
തമിഴ്‌നാട്	1.3
ബിഹാർ	2.9
ബിഹാർ (2.9), ഉത്തർപ്രദേശ് (2.6), മധ്യപ്രദേശ് (2.4) തുടങ്ങിയ ചുരുക്കം ചില വടക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ മാത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ പരിധിക്ക് മുകളിലുള്ളത്. എന്നാൽ നമ്മുടെ സംസ്ഥാനമായ കേരളത്തിൽ ജനനനിരക്ക് വെറും 1.3 ആണ്. ഒരു കുട്ടി മാത്രം മതി എന്ന ചിന്താഗതി ഇവിടെ വ്യാപകമാവുകയാണ്. ഇതിനൊപ്പം ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ജോലിക്കുമായി കേരളത്തിലെ യുവതലമുറ കൂട്ടത്തോടെ വിദേശങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറുന്നത് (Migration) കൂടിയായപ്പോൾ, കേരളം വയോജനങ്ങളുടെ മാത്രം നാടായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് ജനസംഖ്യ ഇപ്പോഴും കൂടുന്നതായി തോന്നുന്നു?

ജനനനിരക്ക് ഇത്രയും കുറഞ്ഞിട്ടും രാജ്യം മൊത്തത്തിലെടുക്കുമ്പോൾ ജനസംഖ്യ പെട്ടെന്ന് കുറയാത്തതിന് കാരണം ‘ഡെമോഗ്രാഫിക് മൊമെന്റം’ (Demographic Momentum) എന്ന പ്രതിഭാസമാണ്. മുൻതലമുറകളിൽ ജനനനിരക്ക് കൂടുതലായിരുന്നതിനാൽ, ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ കുട്ടികളെ പ്രസവിക്കാൻ പ്രായമുള്ള യുവാക്കളുടെ ആകെ എണ്ണം വളരെ കൂടുതലാണ്. ഈ യുവതലമുറ ഒരൊറ്റ കുട്ടിയെ മാത്രം സ്വീകരിച്ചാൽ പോലും, യുവാക്കളുടെ വലിയ എണ്ണം കാരണം തൽക്കാലം ജനസംഖ്യയിൽ ചെറിയ വർദ്ധനവ് ദൃശ്യമാകും. എന്നാൽ ഈ തലമുറയ്ക്ക് പ്രായമാകുന്നതോടെ, അതായത് ഈ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതിയോടെ ഇന്ത്യയിലെ ജനസംഖ്യാ നിരക്ക് നെഗറ്റീവ് ദിശയിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങും.

ജീവന്റെ സംസ്കാരം: കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങേണ്ട പ്രതിരോധം

നിയമം അനുവദിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും, ഗർഭപാത്രത്തിൽ ഉരുവാകുന്ന നിമിഷം മുതൽ ജനിച്ചുവീഴുന്ന ഓരോ കുഞ്ഞും ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്; ഈ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കുവാനും ജീവിക്കുവാനും അവകാശമുള്ള മനുഷ്യജീവനാണ്. ജീവൻ എന്നത് കേവലമൊരു ഉപഭോഗവസ്തുവോ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയോ അല്ല, മറിച്ച് ഈ സമൂഹത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കേണ്ട വെളിച്ചമാണ്.
ജീവനെ സ്നേഹിക്കുവാനും, ആദരിക്കുവാനും, സംരക്ഷിക്കുവാനുമുള്ള ആദ്യത്തെ പാഠശാല നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളായിരിക്കണം. കുട്ടികൾ വളരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ പരസ്പര സ്നേഹവും, മുതിർന്നവരോടുള്ള ആദരവും, ജീവന്റെ പവിത്രതയും കണ്ടറിഞ്ഞു തന്നെ അവർ പഠിക്കണം.
കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ഈ ബോധ്യം കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ കാലഘട്ടത്തിലും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. പാഠപുസ്തകങ്ങൾ കേവലം അക്കാദമിക വിജയങ്ങൾക്കുള്ള ഉപകരണം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് മാനവിക മൂല്യങ്ങൾ വളർത്തുന്നതുമാകണം. ഓരോ ജീവന്റെയും വിലയും, കുടുംബ ഭദ്രതയുടെ പ്രാധാന്യവും, പരസ്പര സംരക്ഷണത്തിന്റെ ആവശ്യകതയും അധ്യാപകരിലൂടെയും കലാലയ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെയും കുട്ടികളിലേക്ക് പകരണം.
അതുപോലെ തന്നെ, വ്യാജമായ ജനസംഖ്യാ ഭീതികൾക്ക് പിന്നാലെ പോകാതെ, കുറഞ്ഞു വരുന്ന ജനനനിരക്ക് ഉയർത്താനും കുടുംബങ്ങളെ സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും പിന്തുണയ്ക്കാനുമുള്ള നയങ്ങളാണ് സർക്കാർ തലത്തിൽ ഉണ്ടാകേണ്ടത്.

കുട്ടികളെ വളർത്തുന്നത് ഒരു ബാധ്യതയാകാത്ത രീതിയിൽ മികച്ച ശിശുസംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളും, ആരോഗ്യ പരിപാലന നയങ്ങളും സർക്കാർ ഉറപ്പാക്കണം. ജീവന്റെ സംരക്ഷണം ഭരണകൂടങ്ങളുടെയും പ്രാഥമിക ഉത്തരവാദിത്തമായി മാറണം.
വ്യാജ പ്രചരണങ്ങളെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ്, വരും തലമുറകളുടെ നിലനിൽപ്പിനായും, കുടുംബ ഭദ്രതയ്ക്കായും, ജീവന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായും നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു നിൽക്കാം.🙏🏽
സാബു ജോസ് .
എറണാകുളം
9446329343.